Dzisiejsza wycieczka w bardzo ciekawe miejsce do wsi w Polsce położonej w północnej części województwa lubelskiego, w powiecie lubartowskim, w gminie Kamionka, 9 km na zachód od Lubartowa i 26 km na północ od Lublina. Będzie to Kozłówka a raczej zespół pałacowo-parkowy Zamoyskich oraz Kozłowiecki Park Krajobrazowy. Rarytas perełka Pałac w Kozłówce to wspaniała zabytkowa budowla z XVIII wieku będąca Pomnikiem Historii. Okres swej świetności pałac przeżył na przełomie XIX i XX wieku, kiedy to powstała tu ordynacja. Zamoyscy byli właścicielami posiadłości do roku 1944, od tego czasu pozostaje w rękach państwa polskiego. W zespole pałacowym obecnie siedzibę ma Muzeum Zamoyskich w Kozłówce które dba o utrzymanie autentyzmu miejsca, z zachowanym szczęśliwie wyposażeniem i zbiorami artystycznymi. Posiadłość ta to najlepiej zachowana ze wszystkich rezydencji magnackich w Polsce która przetrwała dziejowe kataklizmy. W Pałacu zachował się autentyczny wystrój z okresu jego świetności w stylu Drugiego Cesarstwa, który turyści mogą podziwiać zwiedzając Muzeum. Cały zespół pałacowy otacza piękny park który zachował dawny układ, a do posiadłości prowadzi wspaniała neobarokowa brama z początku XX wieku. Historia mówi że zabudowę majątku Kozłówka rozpoczął Michał Bieliński, wojewoda chełmiński, starosta sztumski i kowalewski, podskarbi ziem pruskich, który poprzez małżeństwo z Teklą Pepłowską wszedł w jego posiadanie. Prace przy budowie pałacu, zaprojektowanego prawdopodobnie przez Józefa Fontanę związanego z rodziną Bielińskich. Przy dziedzińcu wzniesione zostały budynki stajni i wozowni, dwie parterowe kordegardy i oficyna południowa (kuchenna). Następny właściciel, syn Franciszek Bieliński, wobec postępującego upadku rodu podjął decyzję o sprzedaży dóbr. W 1799 roku Kozłówka stała się letnią posiadłością rodziny Zamoyskich. W 1870 roku Jan Zamoyski ofiarował dobra kozłowieckie, prawdopodobnie w prezencie ślubnym, swojemu starszemu synowi Konstantemu Zamoyskiemu, który wraz z żoną Anielą z Potockich osiadł tu na stałe. Ambicją jego było przekształcenie skromnego pałacu w wielkopańską rezydencję oraz uzyskanie dla dóbr statusu ordynacji. Udało się i marzenie się spełniło w 1903 roku na mocy carskiego ukazu. Gruntowna przebudowa pałacu rozpoczęła się w 1898 a zakończono jej przebudowę w 1904 roku. Skompletowano też wyposażenie w stylu II Cesarstwa. Całe założenie wzbogacone zostało o oficynę północną, kaplicę i teatralnię. W 1923 roku majątek przeszedł w ręce Adama Zamoyskiego, któremu nie udało się utrzymać go w całości i obronić przed parcelacją. Ostatnim właścicielem został w 1940 roku jego syn Aleksander, major Wojska Polskiego. Pałac stał się w tym czasie miejscem schronienia osób wysiedlonych i uchodźców. Żona Jadwiga z Brzozowskich opuściła Kozłówkę w 1944 roku w obliczu zbliżającego się frontu. Wywiezione przez nią do Warszawy najcenniejsze dzieła zostały zniszczone w czasie powstania warszawskiego. Sam pałac z pozostawioną większą częścią wyposażenia przetrwał okres wojny bez poważniejszych strat. Najlepiej udać się samemu w to piękne miejsce posłuchać opowieści przewodników i pospacerować samemu po pięknym parku. Gdy zwiedzałem pałac osobiście nie można było robić zdjęć wewnątrz. Nie wiem jak jest dzisiaj.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz