KOŚCIÓŁ POKOJU W ŚWIDNICY

Dzisiaj odwiedzimy Kościół Pokoju pw. Trójcy Świętej w Świdnicy to niewątpliwie jedna z najciekawszych atrakcji na Dolnym Śląsku. Kościół stanowi największy tego typu obiekt na świecie zdolny pomieścić około 7 500 wiernych. Na pierwszy rzut oka może się to nie wydawać zbyt imponującą liczbą, zwłaszcza w dobie powstawania licznych katedr i innych tego typu obiektach sakralnych. Trzeba mieć jednak na uwadze, że kościoły pokoju mogły być konstruowane jedynie ze słomy, gliny oraz drewna.  Zgoda na wybudowanie Kościoła Pokoju nastąpiła na skutek Pokoju Westfalskiego, kończącego wojnę 30-letnią w roku 1642. Dzięki tej decyzji powstały trzy Kościoły Pokoju znajdujące się w Świdnicy, Jaworze oraz Głogowie. Warunki do spełnienia aby je pobudować to: 
-kościoły musiały być usytuowane poza murami miasta,

-musiały być zbudowane z materiałów nietrwałych,
-nie można było w ich otoczeniu zbudować dzwonnicy,

-kościoły nie mogły swoim wyglądem nawiązywać do architektury kościelnej,

-nie mogły posiadać szkoły parafialnej,

-musiały być zbudowane w ciągu maksymalnie jednego roku.

Do realizacji kościoła w Świdnicy przystąpiono w 1656 roku, autorem projektu był wrocławski mistrz budowlany Albrecht von Saebisch, a głównym budowniczym cieśla świdnicki – Andreas Kaemper. Cała budowa trwała dziesięć miesięcy, obiekt został wzniesiony w wymaganym terminie m.in. dzięki wielkiemu zaangażowaniu miejscowej ludności, która brała czynny udział w dostarczeniu drewna i pieniędzy na budowę świątyni. Kościół jest największą barokową świątynią na świecie. Ma wymiary 44×30,5 m. Został zbudowany na planie krzyża greckiego w konstrukcji szachulcowej, wewnątrz znajduje się duża przestrzeń na parterze oraz cztery empory, w sumie liczące prawie 1100 m². W kościele może się zmieścić 7,5 tysiąca osób. Trzeba pamiętać, że w całym rejonie księstw śląskich powstały tylko trzy ewangelickie kościoły, stąd znaczne rozmiary budowli. Sama konstrukcja świątyni powstała w niespełna rok, natomiast prace nad wyposażeniem trwały znacznie dłużej. Ambona pochodzi z 1729 roku, ołtarz z 1752 roku (obydwa dzieła autorstwa Gottfrieda Augusta Hoffmanna). Będąc w świątyni można wysłuchać całej historii która prezentowana jest przez lektora podczas zwiedzania kościoła.